Interview

Media Interview with President Rodrigo Roa Duterte

Location Maybunga, Pasig City

PRESIDENT DUTERTE: Depende sa tanong. Anong tanong?

Q: Sir, kamusta po, sir? Ano pong napag-usapan niyo ng family po ni…

PRESIDENT DUTERTE: ‘Yung pag-usapan… ‘Yung you always extend your condolences and you say that you commiserate with their grief.

That is all there is to it. Hindi naman ‘yan ano… this is not — Pamilya ‘yung kausap ko. It’s a very limited conversation.

What else?

Q: Sir, ibang topic naman po. Sir, bakit po na-relieve sa pwesto si Vice Admiral Mercado po ng Philippine Navy?

PRESIDENT DUTERTE: I don’t know. Hindi ako ang nag-a-ano niyan. I have to ask. You know, I do not really interfere in the Armed Forces. Hinahayaan ko ‘yan sila diyan. Mag-reshuffling, whatever, transfer. I do not interfere, even with the Police. I only sign sa kanila ‘yung promotion; appointments, none.

So I do not ask because it does not concern my personal intervention. Eh may ano ‘yan sila diyan. You think that it’s about time that you are assigned to another command, kanila ‘yan, hindi ako. Ayaw kong makialam. Hindi talaga ako [inaudible]

Q: Mr. President, another issue lang po. Final na po ba ‘yung decision na wala ng Christmas ceasefire with the CPP-NPA?

PRESIDENT DUTERTE: Look, if I declare a ceasefire, it is not addressed to the NPAs. Rather, I would want to celebrate Christmas with the rest of humankind or Filipinos, na walang stress.

Baka sabihin nila walang ceasefire ngayon baka magkaputukan then you put a lot of strain on the people. I will think about it. That would be my primary consideration. I do not declare ceasefires anymore with anybody.

‘Yung ceasefire is a unilateral action of government to refrain from attacking. A lot of people are going around, even at night, enjoying Christmas day or whatever. Magsi-simba.

I do not want to add more strain to what people are now suffering. ‘Yung kata****** ng NPA. Sinong NPA dito? Halika nga.

Q: No permanent address…

PRESIDENT DUTERTE: Tapos pagtalikod mo, marami. Sige na, sige na. Walang hiyaan. Huwag kayo mahiya. Sino? T*** i*** ang ni sino sa inyo walang kamay ni isa. May alam ako mga journalists na Left talaga. O baka nagkadre doon sa Cordillera.

What else?

Q: ‘Yun lang po.

PRESIDENT DUTERTE: ‘Yun lang?

Q: Opo sir. Gusto po namin magpahinga na po kayo. [laughter]

PRESIDENT DUTERTE: Papunta na pero is that all?

Remember that, I’d be, I guess in the fullness of God’s time, ‘yung kung sino ‘yung na-promote, I could not remember because they come in batches. Okay?

Now ‘yung mga relief-relief-relief diyan, transfer of command, that is not my concern. If it needs my intervention, it will just to sign anything there. But as to choices, I do not, I will not…

Wala akong choices diyan sa military pati police. Let them build their career on their merit sans politics.

Q: Si PO2 po, ‘yung pamilya po ba, ano po ‘yung matatanggap na abuloy? ‘Yung pamilya po ng namatay na pulis?

PRESIDENT DUTERTE: Nagbigay na po ako. I do not want to make it public. ‘Yung… ‘yung sa akin lang ‘yung sa Office of the President.

I’m here to show to the people na galit talaga ako sa droga, na kung hindi talaga kayo maghinto, mamamatay talaga kayo. Makita mo, sabi na human rights na pinapatay ‘yung ano…

Alam mo ‘yang shabu para ano ‘yan sa mahirap. Ang mga mayayaman dito sa Pilipinas, mga elite, elitista, gagamit ‘yan mga cocaine. Hindi masyado because galing ‘yan sa tanim. Itong shabu chemical, talagang nakakasira ng utak. ‘Yung papatay ka ng pulis.

Kaya kung itong mga human rights, ‘pag namatay ‘yung mga ‘yan, you shut up. Kasi hindi ako papayag na babagsak itong gobyerno na ‘to, idadamay ko ang buong Pilipinas.

Eh kung hayaan ninyo itong p****** i**** ito, lugar hanggang doon sa… puro durugista. Mapipilitan talaga ako magsabi sa gobyberno na, “Tapusin niyo ‘yang problema ninyo para ‘yung mga tao diyan… tsaka ‘yung hindi na maging gunggong.”

Kaya ang shabu ‘pag tinamaan ka at liliit ‘yung utak mo and that is the immediate and urgent effect, then inutil na ‘yan. Sige lang, holdup diyan, mag-ano kung ano-ano. ‘Pag sumakay na ‘yung unggoy sa likod niya, gaganun-ganun na ‘yan, maghanap na ng biktima.

Tapos ‘pag lulong na, ‘yun. Kung anong maisip-isipan, mag-rape, mag-patay. Pati pulis, yayariin.

Magsabi sila, “Ang mga mahirap lang ang pinapatay.” Ang shabu nagbebenta ‘yan sa mga mahirap. Ang mga mayaman, cocaine ‘yan, marijuana. May mga yate ‘yan, may mga barko, may eroplano. Doon ‘yan raratrat.

Dito, ang pinaka-mura na droga na addicting, shabu. ‘Yan ang ginagamit nila para sa mahirap. Kasi nga isang ganun, 200, 300. Kung ikaw may bisyo ka, ilan ang sweldo mo? Ano pang maiwan sa pamilya kung…

Hindi na nila… Pu — Hindi na sila naawa sa Pilipino. Ilan lang ang sweldo ngayon? Tapos ang tatay, ang nanay, nag-droga o anak. Para sa pagkain sana, bigas, pupunta ng droga. Tapos mag-tanong ang human rights, “Bakit mo sila pinapatay?” Eh ugok ka pala. Bakit mo ako tanungin ng ganun?

Talagang mamamatay. Eh sisirain mo ‘yung — You destroy society, you destroy the people and you think that I will sit on my a** diyan sa opisina ko, wala akong gawain?

Hindi ko… ‘Pag hindi ko kaya ‘to, p***, magre-resign ako. Tandaan ninyo ‘yan. Isang taon pa. Either ubusin ko sila o patayin nila ako. Mamili sila diyan. Talagang uubu…

Hindi ako nag-ano. Huwag mong bigyan ‘yung human rights-human rights. Nag-init tuloy ang ulo ko.

Mas mabuti ‘yung magbili ako ng mga medisina para pampaganda ng mga babae. Para ‘yung kutis, gumanda. Maligaya pa tayo manuod sa kanila. Totoo.

‘Yung mga kumare-kumare ko man ‘yan o, mga kapitbahay ko noon ‘yan eh. Taga-rito ako noon eh. Wala pa kayo. Totoo. Hindi pa ganito ang itsura noon.

‘Yung matatanda diyan — Ah, ano ‘yan talaga sila. Matanda na noon. Bata pa ako. Totoo.

Ito ha, sabihin ko ulit: Huwag mong sirain… [Ano bang society sa Tagalog? P***** i** ‘yan.]

Huwag mong sirain ang lipunan kasi maraming tatamaan ‘yan. Maraming nagpa-[inaudible]. Maraming nagbangkarota. Maraming namamatay. Huwag mong sirain ang mga anak namin kasi ‘yan lang ang pag-asa namin.

Mag-retire kayo, kayo… Tayo mismo dito. Sinong mayaman sa atin? Dito nakatindig ngayon. Pag-retire ninyo, magkano lang makuha mo? Sige nga. 65. Trabaho ka dito sa mga… Bayaran kayo ng magkano? 500, 600, 700 o milyon. ‘Pag 65 ka, mag-resign ka, walang ibigay sa iyo. Pagtanda mo, saan ka mag-asa?

Meron kang 500,000? Mag-retire ka, pulis, meron kang mga 700,000. At 57… 57 years old mag-retire. Eh kung mabuhay ‘yan sila, 57, 58, 59, 60, 61, 62. Aabot ng 72 kagaya ko. Pang-apat na taon meron pa kayang maiwan sa iyo? Pagkain sa pamilya.

‘Pag kami… ‘pag ako, malaki ang makuha ko, pagtanda ko. Eh kung buhayin pa ako hanggang 80. P****** i**, saan ako kukuha ng pera na medisina, ang mahal-mahal. Sinong magbayad sa ospital ko? Sinong magpakain sa akin? Sinong magbayad sa punerarya ‘pag namatay ako pati ‘yung kabaong ko? Mga adik? Mga negosyante ng shabu? T*** i** ninyo. Ay, ubusin ko kayo.

‘Yan, ‘yan ang mensahe ko. P***** i** abutan ko talaga kayo. Kung hindi ngayon, bukas. Maski saan ka. Bakit… Marami ng alam ang tao dito na isa ka sa…

Magsabi lang ako ngayon, “O, sige bigyan niyo ako impormasyon. Babayad ako ng 500,000. Ibigay ko doon sinong gusto ninyo, sa barangay captain ninyo. Bigyan mo ako ng pangalan. Bayad ako bukas 500,000. Walang lokohan.”

[Saan si barangay captain?]

500,000 ako, kap. Pangalan lang. Pasa mo doon sa kapwa mo barangay captain. Pangalan lang. Kayo lang. Huwag na ako. Huwag mo ng paabutin sa akin. Ibulong mo lang diyan sa pulis. Karaming pulis.

“O ‘yan ang pangalan.” Tingnan natin kung sino ng — Naglilibing tayo nang araw-araw eh kaya yumaman ‘yang mga pari.

— END —

Source: PCOO – PND (Presidential News Desk)

Resource